Schrijfster

"Sten, vertel iets over je zelf en je kinderboek?"

Leuk dat je dat vraagt!
Ik ben de jongste uit een groot gezin (vijf kinderen).
Mijn ouders zijn twee keer getrouwd.
Mijn moeder en vader gingen scheiden.
Daarna trouwden ze allebei nog een keer.
Daarom heb ik ook een halfbroer.
Hij is het kind van mijn vader en stiefmoeder.
Mijn moeder ging later ook weer scheiden van haar tweede man.
Er werd bij ons thuis veel ruzie gemaakt.
Dat was helemaal niet leuk.
Mijn zussen en broer waren groter en sterker dan ik.
Ik moest flink van me afbijten!
Dat alles heeft mij sterker gemaakt.
Er waren ook leuke tijden hoor. En ik heb altijd dieren gehad.
Konijnen, cavia's, een schildpadje, kippen en vogels.
Ik was gek op ze! En ik ben nog steeds gek op dieren.
Houd jij ook van dieren?
Het leven kan heel mooi zijn, maar ook heel moeilijk.
Moeilijke dingen kunnen je sterk maken.
Als je geboren wordt, krijg je vanzelf een familie mee.
Als je ouder wordt, kies je zelf je vrienden en familie.

Ik heb een kinderboek geschreven. Het heet DOOR DE HEMEL.
Dit boek gaat over 'spirituele dingen'.
Dat betekent: dingen die in je hoofd omgaan.
Dingen als geesten zien en nadenken over je dromen.
Mijn kinderboek gaat over het uit je aardse lijf gaan.
Dat heet 'uittreden' of een 'bijna-doodervaring'.
Als je uit je lichaam stapt, ben je een geest.
En soms kun je dan ook geesten zien of voelen.
Je kunt veel dingen meemaken in de wereld van geesten.
Die wereld van geesten wordt ook wel 'astrale wereld' genoemd.
Ik zal het uitleggen.
Wanneer stap je uit je lijf?
Soms gebeurt het opeens en zomaar. Je gaat naar bed en floep!
Je staat verbaasd naast je lichaam te kijken.
Je bent uit je lichaam getreden!
Soms ga je bij een ongeluk uit je lichaam.
Je ziet andere mensen om je heen staan.
Jij bent dan ergens in de lucht. Je ziet hoe ze je helpen.
Maar zij zien jou als geest niet!
Soms moet een kind naar het ziekenhuis.
Misschien heb je het zelf wel eens meegemaakt.
Of misschien ken je iemand die naar het ziekenhuis moest?
Dan moet een dokter je opereren.
De dokter brengt je dan onder narcose.
Je krijgt een middeltje dat je in een heel diepe slaap brengt.
Omdat je dan geen pijn voelt.
Iedereen denkt dat jij slaapt.
Vaak is dat ook zo. Maar soms slaapt alleen je lichaam.
Jijzelf bent wel wakker.
Jij ziet alles wat er gebeurt. Vanaf een afstandje!
Je kijkt naar je eigen lichaam op het ziekenhuisbed.
Soms hebben ze je in een stoel gezet.
Dat is een gek gezicht! Je kijkt naar jezelf!
Je bent dan een geest.
Soms gebeuren er nog meer wonderlijke dingen!
Dit heet dus een bijna-doodervaring of uittreding.

Ik was zeven jaar toen ik even uit mijn aardse lichaam stapte.
Een dokter bracht me onder narcose voor een kleine operatie.
Ze dachten dat ik sliep. Maar ik zag alles vanaf een afstandje.
Gelukkig was ik niet bang.
Het deed ook geen pijn hoor om toe te kijken.

Mensen die uit hun lichaam stappen, schrikken daar wel eens van.
Ze weten niet wat er gebeurt.
Dat heb ik zelf ook beleefd. Maar toen was ik al ouder.
Geen kind meer. Ik was achttien jaar. Ik ging naar bed.
Opeens werd ik uit mijn aardse lichaam getrokken.
Ik zweefde in mijn slaapkamer rond. Ik schrok heel erg!
Ik wist niet wat ik meemaakte.
Jong of oud. Iedereen kan van zoiets schrikken.
Het is geen droom. Dat weet je gewoon zeker.
Zulke dingen kunnen je best onzeker maken.
Niet iedereen zal je verhaal geloven als je het vertelt.
Of je ouders en vrienden willen je wel geloven.
Maar jij vindt het moeilijk het uit te leggen.
Het is voor jezelf ook nog nieuw.

Ik stap vaak spontaan uit mijn lichaam.
Ongeveer een keer per week.
Het hoort bij mij. Ik heb er veel van geleerd.
Daarom kan ik er nu veel over vertellen.
Ik ben een soort onderwijzer van de astrale wereld.
Hoe gaat dat nou, zo'n uittreding?
In dit boek kun je het zien en lezen.
Ik leg ook uit waarom het gebeurt.
We komen allemaal uit de hemel.
En we gaan er allemaal weer heen als we 'dood' gaan.
Iedereen heeft vleugels!
Ben je al nieuwsgierig naar het boek?
Misschien wil je weten of ik nog meer geschreven heb.
En of dit mijn eerste kinderboek is.
Ik heb drie boeken over uittredingen voor volwassenen geschreven.
Opeens dacht ik: ik heb nog niets voor kinderen gemaakt.
Voor kinderen moet er ook een goed boek zijn over het uittreden.
Ik zal je wat vertellen over mezelf en de kinderen.

Zelf heb ik geen kinderen. Maar als docent had ik elke dag leerlingen.
Ik ben dus schrijfster en docent.
Mijn leerlingen waren tussen de dertien en twintig jaar.
Eerst gaf ik bijles aan kinderen in een buurthuis.
Daar hielp ik vooral twee Marokkaanse jongens.
Ze heetten Hamid en Adem.
Ook gaf ik bijles aan een Chinees meisje: Kar Wai.

Verder werkte ik als overblijfjuf op een basisschool in Utrecht.
Veel kinderen blijven tussen de ochtend- en middaglessen op school.
Misschien ook wel op jouw school.
Er zijn dan juffen en meesters die oppassen. Dat deed ik toen ook.
Als de kinderen buiten speelden, keek ik of alles goed ging.
Bij slecht weer gingen de kinderen binnen tekenen en knutselen.
Ik maakte soms tekeningen voor ze.
Zij kleurden die tekeningen in.
Vroeger heb ik veel getekend. Ik tekende vooral vogels.
Maar ik tekende ook wel andere dingen!

Een tijdje was ik huiswerkdocent op een middelbare school.
Daar moesten de leerlingen hun huiswerk doen. Ik hielp ze.
Er was een meisje in deze klas, ze heette 'Grietje'.
Zij wilde altijd grappen uithalen.
Ik kon er wel om lachen. Maar ik moest haar vaak bij de les houden.

Ik werkte vooral op middelbare scholen.
Daar was ik docent Duits en Nederlands.
Ben jij wel eens in Duitsland geweest?
Het werk met kinderen en jongeren heb ik altijd leuk gevonden.
Ook al zijn ze soms boefjes. Dat maakt elke dag anders.
Het zou saai zijn als elke dag hetzelfde is.

Nu wat meer over mijn kinderboek.
Ik dacht: zo'n boek kan mensen helpen erover te praten.
Over wat het kind meemaakt als het uit zijn lijf stapt.
Het boek kan ook door een kind alleen gelezen worden.
In dit boek staat dat het allemaal niet zo gek of eng is.
As je er maar meer over weet!
Ik heb ook een website. Hij heet www.doorhetraam.nl
Het gaat over uittredingen. De website bestaat al sinds 1998.
Ik kreeg op de website brieven van ouders.
Zij schreven me over de bijzondere ervaringen van hun kind.
Maar ik kreeg ook brieven van kinderen.
Zij wilden er allemaal meer over weten!
Ik ging een kinderboek maken. Ik zocht een mooie titel.
Ik hoefde niet lang na te denken. De titel werd DOOR DE HEMEL.
Als geest reis je op onzichtbare vleugels door de hemel.
Ik vind het goed als mensen hun onzichtbare vleugels fijn vinden.
Er is zoveel moois in de hemel.
Natuurlijk gebeurt er soms wel iets vervelends.
Moeilijke dingen kunnen je heel sterk maken.
Je maakt van iets vervelends misschien zelfs iets moois!
Je helpt een gewond vogeltje.
Of je maakt het goed na een ruzie.
Daar kan je zelf voor kiezen. Dat is niet altijd makkelijk.
Maar het kan. En als je dat doet, voel je je veel beter!

De foto's in dit boek laten zien hoe het werkt.
Als je uit je lichaam stapt, voelt dat heel echt. Het is geen sprookje hoor!
Mensen die het meemaken, weten dat wel zeker.
Jij weet vast wel hoe het voelt als je door een bos wandelt.
Als je uit je lichaam stapt voelt dat net zo echt.
Graag wil ik kinderen helpen te begrijpen wat zij meemaken.
Je kunt het een plekje geven in je hart en hoofd.
Het boek is voor kinderen van negen jaar en ouder.
Dat weet ik niet zeker hoor. Geen kind is precies hetzelfde.
Iedereen is anders. Dat maakt het leven juist zo leuk.
De versjes in dit boek zijn niet moeilijk.
Het is eigenlijk een boek voor alle leeftijden.
Uittreden is ook iets van alle leeftijden.
Daarin zijn we allemaal gelijk.
Ik wens jullie veel kijk-, lees- en luisterplezier!